Gürcistan'da niş turlar

Niş tur aslında ne demek

Bunlar acentelerin normalde sunmadığı rotalardır; çünkü talep az, hazırlık çoktur. Chiatura teleferiklerinin bir kısmı çalışmaz ve hangilerinin işlediği önceden kontrol edilmelidir. Tskaltubo bloklarının bir bölümüne giriş yasak ya da tehlikelidir; bu yüzden yalnızca girişin yasal ve güvenli olduğu binaları geziyoruz.

Kuş gözlemi ve jeoloji rotalarında rehber genel bir tur lideri değil, uzmandır. Örneğin Batum göçünü izlemek, araçla dolaşmak değil, bir gözlem noktasında birkaç saat beklemek demektir.

Planlama ve kısıtlar

Niş rotaların çoğu mevsime sıkı sıkıya bağlıdır. Batum yırtıcı kuş göçü ağustos sonundan ekim ortasına kadar sürer; başka bir zamanda görülecek bir şey yoktur. Vashlovani'de temmuz ve ağustosta sıcaklık 40 dereceye çıkar ve ziyaret fiilen imkânsız hâle gelir.

Vashlovani izin ve 4x4 gerektirir; Cavaheti göllerine giden yolların bir kısmı stabilizedir. Bunların hepsini önceden kontrol eder, izinleri de kendimiz alırız. Planlama genellikle en az bir hafta ister.

Çiatura: manganez ve teleferik şehri

Çiatura bir manganez madenciliği merkezidir ve şehir dar, dik bir vadinin içine kurulmuştur. Onu tanımlayan özelliği doğuran da bu arazidir: burada teleferikler bir eğlence değil ulaşımdır.

İlk hatlar 1950'lerde kuruldu ve şehri bir teleferik ağı birbirine bağladı. Sovyet dönemine ait eski kabinler bugün artık çalışmıyor - güvenlik gerekçesiyle kapatıldılar. Yerlerini kısmen yeni, çağdaş hatlar aldı.

Turun özü tam da bu ikiliktedir: paslanmış, terk edilmiş istasyonları ve hemen yanlarında çalışan yeni sistemi görürsünüz. Çiatura'dan Katshi sütununa yaklaşık on kilometre vardır ve Kutaisi'den çıkarsanız ikisi bir güne sığar.

Tskaltubo: sanatoryumlar ve etik soru

Tskaltubo, suyu doğal olarak 33-35 derece ılık olan bir Sovyet kaplıcasıdır. 1940'larda ve 50'lerde burada onlarca sanatoryum yapıldı - büyük, sütunlu, neredeyse saray ölçeğinde.

Bunların bir kısmı bugün terk edilmiştir ve fotoğrafçıları çeken de budur. Ama bir başka yön daha var: 1990'lardan beri bu binalarda Abhazya'dan göç etmek zorunda kalmış aileler yaşıyor. Bunlar terk edilmiş harabeler değil, insanların evleri.

Buradaki ilkemiz katıdır: yalnızca izin verilen yerde çekim yaparız, oturulan bölüme girmeyiz ve insanları rızaları olmadan fotoğraflamayız. Nerede neyin mümkün olduğunu rehber yerinde tam olarak söyler.

Batum kuş göçü

Acara kıyısı dünyadaki en önemli yırtıcı kuş göç koridorlarından biridir. Sonbaharda buradan yüz binlerce kuş geçer - Kafkas sıradağları ve deniz onları dar bir şerite sıkıştırır.

Gözlem noktaları Kobuleti'nin üstünde, Sahalvaşo ve Şuamta çevresindedir. Sayım ve izleme burada 2008'den beri düzenli olarak yürüyor ve veriler açık biçimde yayımlanıyor, herkesin erişimine açık.

Mevsim ağustos sonundan ekime kadardır ve kendi içinde de bir yapısı vardır: önce arı şahinleri, sonra bozkır şahinleri. Belirli bir tür sizi ilgilendiriyorsa tarihi ona göre seçeriz.

Vaşlovani: yarı çöl ve izinler

Vaşlovani ülkenin en doğusundadır ve Gürcistan'ın geri kalanına hiç benzemez: yarı çöl, aşınmış kil arazi ve Alazani'nin taşkın ormanı. Park yaklaşık 35 000 hektarı kaplar.

Girişte izin gerekir - Dedoplistskaro'daki ziyaretçi merkezinde verilir ve onu önceden biz alırız. Dolaşmak yalnızca arazi aracıyla mümkündür, bazı bölümlerde ise bir korucu da zorunludur.

Mevsim nisan-haziran ve eylüldür. Yazın orada sıcaklık 40 dereceyi aşar ve gölge neredeyse hiç yoktur, o yüzden temmuz ve ağustosta Vaşlovani'yi sunmayız ve bunu teklifte önceden yazarız.

Cavaheti: volkanik plato ve gölleri

Cavaheti 1 600-2 100 metre yükseklikte bir volkanik platodur ve manzarası Gürcistan'ın geri kalanından çok Ermenistan yaylalarını andırır: neredeyse hiç ağaç yok, ufuk açık, rüzgâr sürekli.

Burada asıl mesele göllerdir. Paravani, yaklaşık 37 kilometrekaresiyle Gürcistan'ın en büyük gölüdür. Onun dışında Tabatskuri, Sagamo, Hançali ve Kartsahi vardır - hepsi kuşlar için önemli alanlardır.

Nüfusun çoğunluğu Ermenice konuşur ve bu ayrı bir kültürel katman ekler. Vardzia yakındadır, bu yüzden Cavaheti'yi çoğu zaman onunla birlikte iki günlük biçimde, Ahaltsihe'de bir geceyle öneririz.

Gürcistan'da Yahudi mirası

Gürcistan'daki Yahudi cemaatinin tarihi geleneksel olarak milattan önce 6. yüzyıldan başlatılır ve 2014, Gürcü-Yahudi ilişkilerinin 26 yüzyılı olarak anıldı. Avrupa'daki en eski diaspora cemaatlerinden biridir.

Rotanın başlıca noktaları Tiflis sinagogu, Kutaisi, Raça'daki Oni'de 1895 tarihli sinagog ve Ahaltsihe'dir. Tiflis'te ayrıca David Baazov'un adını taşıyan Gürcü Yahudileri Müzesi vardır.

Cemaatin büyük bölümü 1970'lerden itibaren İsrail'e göç etti ve bu rotanın bugün büyük ölçüde yaşayan bir cemaatten çok bellekle ilgili olmasının sebebi budur. Beklenti doğru olsun diye bunu açıkça söyleriz.

Niş turlara kimler gider

En sık üç tür misafirle karşılaşırız. Birincisi, Gürcistan'a ikinci ya da üçüncü kez gelen ve standart rotayı çoktan görmüş olan kişidir. Onun için niş bir yön mantıklı bir devamdır.

İkincisi uzmanlardır: ornitologlar, mimarlar, fotoğrafçılar, araştırmacılar. Onlara belirli bir yer gerekir ve bizim rolümüz içeriği anlatmak değil lojistiktir.

Üçüncüsü, otobüslerin durduğu yerde bulunmak istemeyenlerdir. Bu grup için niş rota çoğu zaman standardına eklenmez, onun yerini alır. Talep böyleyse bu yönleri ilk ziyaretten itibaren öneririz.

Lojistik: arazi aracı, izin, şebeke

Niş rotaların çoğu olağan turizm altyapısının dışındadır. Vaşlovani'ye ve Cavaheti göllerine giden yolların bir kısmı stabilizedir ve arazi aracı zorunludur.

İzinler ayrı bir konudur: Vaşlovani korunan bir alandır ve giriş kayıt gerektirir. Bazı yerlerde erişim bir mal sahibiyle ya da bir idareyle anlaşılarak olur. İkisini de biz hallederiz.

Bu yönlerde mobil şebeke kesiklidir. Vaşlovani'nin bir bölümünde hiç kapsama yoktur, Cavaheti'de ise düzensizdir. Bu yüzden rotayı, gün içinde en az bir kez ulaşılabilir olacak şekilde planlarız.

Terk edilmiş binalarda güvenlik

Terk edilmiş bina hem fotojeniktir hem tehlikelidir. Tskaltubo sanatoryumlarında çökmüş merdivenler, çatlamış beton ve katlar arasında açık boşluklar vardır - bunlar kuramsal değil gerçek risklerdir.

Kuralımız şudur: yalnızca izin verilen ve yapının sağlam olduğu yerlere gireriz. Bundan emin olmadığımız yerde dışarıdan çekeriz. Siz girmek istiyorsanız ve biz bunu tehlikeli buluyorsak, doğrudan söyleriz.

Kapalı ayakkabı ve el feneri burada gündüz bile zorunludur - içerisi karanlık, zeminde sıva, cam ve metal var. Gerekirse ikisini de biz veririz. Ayrıca ellerinizi korumanızı öneririz; eldiveni rota sayfasında işaretleriz.

Kent keşfi etiği: neyi yapmayız

Terk edilmiş yerlere turizmin etik bir sınırı vardır ve biz ona uyarız. Asmakilit kırmayız, kapı zorlamayız ve girişin açıkça yasak olduğu yere girmeyiz - kare ne kadar iyi olursa olsun.

Hiçbir şey götürmeyiz. Terk edilmiş bir binadan 'hatıra' çıkarmak anı değil sıradan hırsızlıktır. Bu özellikle Tskaltubo için geçerlidir; oradaki binaların bir kısmı özel mülktür.

Ve en önemlisi: orada yaşayan insanları rızaları olmadan çekmeyiz. Yerinden edilmiş bir ailenin evi fon değildir. Bu bir formalite değil - başkalarının alınmadığı yerlere bizim alınmamızın sebebi tam olarak budur.

Niş rotada fotoğraf

Niş yönler en çok fotoğrafçılar için ilginçtir ve rotayı sık sık karenin etrafına kurarız. Çiatura'da bu, vadideki karşıtlığın en keskin olduğu öğle ışığıdır.

Tskaltubo'da tersi geçerli: kapalı bir gün daha iyidir, çünkü binaların içinde pencerelerden gelen sert güneş kareyi yakar. Kötü havayı beklediğimiz o ender durumlardan biridir.

Kuş gözlemi bambaşka bir tekniktir: uzun odak, tripod ve sabır ister. Bir gözlem noktasında beş altı saat geçer ve sonucu hareketsizliğin verdiği, yürümenin ise engel olduğu tek rota budur.

Yöne göre mevsim

Niş rotalarda mevsim, olağan rotalardakinden katıdır. Vaşlovani nisan-haziran ve eylüldür - yaz sıcağında orada bulunmak fiilen tehlikelidir.

Kuş göçü yalnızca ağustos sonundan ekime kadar sürer ve bu pencerenin alternatifi yoktur. Cavaheti mayıs-ekimdir, çünkü platoda kış serttir ve yolların bir kısmı kapanır.

Çiatura, Tskaltubo ve Yahudi mirası rotası yıl boyu çalışır. Dağ yönlerinin kapandığı ve standart seçimin belirgin biçimde daraldığı kışın sunduğumuz bu üçüdür.

Nişi olağanla nasıl birleştiriyoruz

Niş bir rota nadiren tek başına durur - genelde başka bir yöne eklenir. Çiatura ve Tskaltubo, Kutaisi'ye bir saat uzaklıkta, batı Gürcistan rotasının içindedir.

Kuş göçü bir kıyı turuna eklenir, çünkü gözlem noktaları Kobuleti'nin üstündedir. Cavaheti Vardzia ve Borjomi'ye bağlanır. Vaşlovani ise Kaheti'ye - Signaghi'den Dedoplistskaro'ya bir saattir.

Tümüyle kendi başına duran tek rota Yahudi mirası rotasıdır: Tiflis'i, Kutaisi'yi, Oni'yi ve Ahaltsihe'yi birbirine bağlar, kendi mantığını izler ve üç güne sığar.

Niş turda rehber

Niş rotalarda rehberin rolü farklıdır. Olağan bir turda bağlamı anlatır; burada çoğu zaman erişimi sağlar - mal sahibiyle anlaşmayı, izni, yerel şoförü.

Bazı yönlerde bir uzman katarız. Kuşlarda bu bir ornitologdur; Yahudi mirası rotasında cemaatin tarihini bilen bir tarihçi. Bu kişiler her tarihte boş olmaz.

Dile gelince: standart olarak Gürcüce, İngilizce ve Rusça. Başka diller için ayrıca ararız ve bu birkaç günlük hazırlık ister - niş turlarda özellikle böyledir, çünkü uzman çevresi dardır.

Bu yönler hakkında neden açıkça yazıyoruz

Bu yerlerde ayakta kalanın çoğu, tam da kitle turizminin oraya ulaşmamış olması sayesinde ayaktadır. Bunun bilincindeyiz ve grupların küçük kalması, ziyaretin yere zarar vermemesi için çalışırız.

Bu yüzden bu rotalarda grubu dört kişiyle sınırlarız. Bu yalnızca etik değil pratiktir de: terk edilmiş bir binaya ya da bir gözlem noktasına büyük bir grup fiilen sığmaz.

Bir şey daha: bazı adresleri burada bilerek yayımlamıyoruz. Teklifin içine yazılıdır ama siteye değil - yerin korunması bizim için önemlidir.