VIP დარბაზი და VIP ტერმინალი

დარბაზი და VIP ტერმინალი: ორი სხვადასხვა სერვისი

ხშირად ორივეს "VIP"-ს ეძახიან, მაგრამ მათ შორის განსხვავება დიდია. დარბაზი ოთახია შემოწმების შემდეგ, სადაც ჩასხდომამდე ელოდებით; რიგები, რეგისტრაცია და კონტროლი მანამდე ჩვეულებრივად გადის.

VIP ტერმინალი ამ ყველაფერს ცვლის. საერთო დარბაზში საერთოდ არ შედიხართ: ცალკე შესასვლელი, ფორმალობები ოთახში და თვითმფრინავამდე ცალკე გზა. ეს გაცილებით ძვირია და გაცილებით ნაკლებ ადამიანს სჭირდება.

ვისთვის ღირს დარბაზი

დარბაზი მაშინ ღირს, როცა ლოდინი გრძელია - საათზე მეტი - ან როცა ფრენამდე მუშაობა, ჭამა ან დასვენება გჭირდებათ. ორმოცწუთიანი ლოდინისთვის მას იშვიათად აქვს აზრი: სანამ მოეწყობით, ჩასხდომაც დაიწყება.

ყველაზე ხშირად დარბაზს ღამის რეისის მგზავრები, ოჯახები და საქმიანი ადამიანები ირჩევენ. სამივეს ერთი რამ აერთიანებს: კარიბჭესთან ლოდინი მათთვის ყველაზე მძიმეა.

რა არის დარბაზში სინამდვილეში

რბილი სავარძლები, ბუფეტი, ცხელი და ცივი სასმელები, როგორც წესი ალკოჰოლიც, Wi-Fi და როზეტები. ეს სტანდარტია და ის თითქმის ყველგან დაცულია.

რაც ყველგან არ არის: შხაპი, საძილე კაბინა, ცალკე საბავშვო კუთხე, სრულფასოვანი ცხელი კერძები მენიუდან. ეს დარბაზზეა დამოკიდებული, და თუ რომელიმე თქვენთვის მნიშვნელოვანია, წინასწარ ვამოწმებთ.

ერთი რამ უნდა იცოდეთ: დარბაზის ბუფეტი რესტორანი არ არის. ის კარგია წასახემსებლად და ყავისთვის, მაგრამ თუ კარგი ვახშმის იმედი გაქვთ, ქალაქში ჭამა სჯობს.

ყურადღება: ჩასხდომას ხშირად არ აცხადებენ

ბევრი დარბაზი "მშვიდია" - იქ ჩასხდომის შესახებ ხმამაღლა არ აცხადებენ. ეკრანზე რეისი ჩანს, მაგრამ დროს თქვენ თავად უნდა ადევნოთ თვალი. ყოველ წელს ვიღაც დარბაზში რჩება, სანამ მისი თვითმფრინავი მიფრინავს.

ამიტომ ჩასხდომის დაწყებამდე ოც წუთით ადრე მოკლე შეტყობინებას გიგზავნით. ეს წვრილმანია, მაგრამ სწორედ ის, რაც დარბაზში მოდუნებულ მგზავრს ყველაზე ხშირად სჭირდება.

დარბაზიდან კარიბჭემდე გზაც გაითვალისწინეთ. დიდ ტერმინალში ეს ათი წუთიც შეიძლება იყოს, და კარი ჩასხდომის დასრულებისას იკეტება, არა გაფრენისას.

შესვლის დრო და ლოდინის ლიმიტი

დარბაზში შესვლა ჩვეულებრივ გაფრენამდე დაახლოებით სამი საათით ადრე შეიძლება. უფრო ადრე მისვლა ხშირად დამატებით საფასურს ნიშნავს ან საერთოდ შეუძლებელია.

თუ რეისი დაგვიანდა, დარბაზი ჩვეულებრივ დარჩენის საშუალებას გაძლევთ - ამ დროს ლიმიტს იშვიათად იცავენ. ხანგრძლივი დაგვიანებისას ავიაკომპანია ხშირად ვაუჩერებს გასცემს, და დარბაზი მაშინ დამატებითი კომფორტია.

ღამის რეისზე მნიშვნელოვანია, ღიაა თუ არა დარბაზი ამ საათზე. ეს ყველა აეროპორტში ერთნაირი არ არის, და ჯავშნისას ამასაც ვამოწმებთ.

Priority Pass და საბანკო ბარათები

ბევრ მოგზაურს დარბაზში წვდომა უკვე აქვს და არ იცის. ლოიალობის პროგრამები, Priority Pass-ის ტიპის სერვისები და პრემიუმ საბანკო ბარათები ხშირად წელიწადში რამდენიმე უფასო შესვლას მოიცავს.

ჯავშნამდე გკითხავთ, რა ბარათები გაქვთ, და შევამოწმებთ, მიიღებს თუ არა კონკრეტული დარბაზი. თუ მიიღებს, გეტყვით - და დარბაზის ყიდვა აღარ დაგჭირდებათ.

ერთი ნიუანსი: ბარათი ჩვეულებრივ მხოლოდ მფლობელს შეიყვანს უფასოდ. თანმხლებზე, თუნდაც ბავშვზე, ხშირად ცალკე საფასური მოქმედებს - ესეც წინასწარ უნდა იცოდეთ.

ბავშვებით დარბაზში

ბავშვები დარბაზში შეიძლება, და პატარებისთვის შესვლა ხშირად უფასოა ან შეღავათიანი. ზუსტი ასაკი დარბაზზეა დამოკიდებული, და ამას ჯავშნისას გეტყვით.

ოჯახისთვის დარბაზის მთავარი უპირატესობა სივრცეა: ბავშვს შეუძლია იჯდეს, ჭამოს და ცოტა იაროს, კარიბჭის ხალხმრავლობის გარეშე. ეტლს ადგილი აქვს, და საპირფარეშოც ახლოსაა.

თუმცა გახსოვდეთ: დარბაზში სხვებიც ისვენებენ და ზოგი მუშაობს. საბავშვო კუთხე ყველგან არ არის, ამიტომ წიგნი ან ტაბლეტი ყურსასმენებით თან იქონიეთ.

VIP ტერმინალი: როგორ მუშაობს

VIP ტერმინალში საერთო დარბაზში არ შედიხართ. მანქანა ცალკე შესასვლელთან ჩერდება, თქვენ ოთახში სხდებით, თანამშრომელი კი პასპორტს და ბილეთს იღებს და რეგისტრაციასა და ბარგის ჩაბარებას თქვენ ნაცვლად აფორმებს.

უსაფრთხოების შემოწმება და პასპორტის კონტროლი მაინც ხდება - უბრალოდ ცალკე, ხალხის გარეშე. ეს კანონია, და VIP ტერმინალი მას არ აუქმებს.

სადაც აეროპორტი ამას სთავაზობს, თვითმფრინავამდე ცალკე ტრანსპორტით მიდიხართ და ბოლო წუთამდე ოთახში რჩებით. ამ ფორმატის ხელმისაწვდომობა აეროპორტზეა დამოკიდებული, და ჯავშნამდე ზუსტად გეტყვით, რას მოიცავს.

VIP ჩამოსვლისას

ჩამოსვლისას VIP ყველაზე მეტს ზოგავს, რადგან ყველაზე გრძელი რიგი სწორედ ჩამოსვლის კონტროლზეა. თანამშრომელი გხვდებათ თვითმფრინავიდან გამოსვლისთანავე და ცალკე ზონაში მიგიყვანთ.

ფორმალობები ოთახში გადის, ხოლო ბარგს, ლენტიდან აღებულს, თავად მოგიტანენ. თქვენ ამ დროს ყავას სვამთ - ეს ის ნაწილია, რომელიც ჩვეულებრივ ყველაზე დამღლელია.

მანქანა VIP გასასვლელთან გელოდებათ და საჯარო დარბაზში საერთოდ არ გადიხართ. ამიტომ ეს ფორმატი ხშირად პრივატულობის გამო იყიდება და არა მხოლოდ დროის.

საქმიანი შეხვედრა აეროპორტში

ზოგჯერ შეხვედრისთვის ქალაქში წასვლა ზედმეტია: პარტნიორი ორსაათიანი გადაჯდომით მოფრინავს, თქვენ კი იქვე ხართ. ასეთ დროს აეროპორტის ცალკე ოთახი ყველაზე ლოგიკური ადგილია.

ოთახი ჩვეულებრივ რამდენიმე ადამიანს იტევს, აქვს მაგიდა, ეკრანი და კარგი ინტერნეტი. ის საათობრივად ჯავშნება, და საკვებსა და სასმელს წინასწარ ვუკვეთავთ.

მთავარი შეზღუდვა ზონაა: თუ თქვენი პარტნიორი ტრანზიტშია და შემოწმების შიგნით რჩება, თქვენ კი გარეთ ხართ, შეხვედრა მხოლოდ იქ შეიძლება, სადაც ორივეს აქვს წვდომა. ამას წინასწარ ვაზუსტებთ.

გრძელი გადაჯდომა: დარბაზი თუ ქალაქი

თუ რეისებს შორის ექვსი საათი ან მეტია, თბილისის ცენტრამდე ოცდაათ წუთში მიხვალთ და ძველი ქალაქის მოკლე გასეირნებას მოასწრებთ. ეს ხშირად დარბაზში ჯდომას სჯობს.

მაგრამ ქალაქში გასასვლელად პასპორტის კონტროლი უნდა გაიაროთ, და საქართველოში შესვლის წესები მოქმედებს. თუ თქვენს მოქალაქეობას ვიზა სჭირდება, ეს უნდა ვიცოდეთ, სანამ გეგმას ავაწყობთ.

ოთხ საათზე ნაკლები გადაჯდომისას ქალაქს არ გირჩევთ - კონტროლი ორჯერ, გზა ორჯერ და საცობი რისკს ზედმეტად ზრდის. ასეთ დროს დარბაზი უკეთესი არჩევანია.

ღამის რეისი: დარბაზი თუ გვიანი გამოსვლა

დილის სამ-ოთხ საათზე გაფრენისას ბევრი ღამეს დარბაზში ათენებს. ეს ყველაზე ცუდი ვარიანტი არ არის, მაგრამ იშვიათად ყველაზე კარგია - დარბაზის სავარძელში ძილი მაინც არ გამოდის.

ხშირად უკეთესია სასტუმროში გვიანი გამოსვლის დაჯავშნა ან ოთახის შენარჩუნება ღამის შუამდე. რამდენიმე საათი ნამდვილ საწოლში და შხაპი ბევრად მეტს იძლევა, ვიდრე სამი საათი დარბაზში.

ორივე ვარიანტს ვითვლით და გთავაზობთ. ზოგისთვის დარბაზი მაინც უკეთესია - მაგალითად, თუ სასტუმრო შორსაა ან ქალაქში ღამით მგზავრობა არ გსურთ.

ჰალალი, კოშერი და კვების შეზღუდვები

დარბაზის ბუფეტი ჩვეულებრივ ზოგადია, და ჰალალ ან კოშერ კერძებს ის გარანტირებულად არ სთავაზობს. ხორციანი კერძის წარმომავლობის შესახებ ინფორმაცია ხშირად არც აქვთ.

თუ ეს თქვენთვის პრინციპულია, გულწრფელად გეტყვით: ფრენამდე ქალაქში ჭამა ან დალუქული საკვების თან წაღება უფრო საიმედოა. ვეგეტარიანული და უგლუტენო ვარიანტები უფრო ხშირად გვხვდება, მაგრამ მათაც წინასწარ ვამოწმებთ.

ცალკე ოთახში საკვების წინასწარ შეკვეთა ხშირად შეიძლება, და იქ მოთხოვნების გათვალისწინება უფრო ადვილია. ამას ჯავშნისას ვაზუსტებთ.

პრივატულობა: სად არის და სად - არა

ბიზნეს დარბაზი საჯარო სივრცეა, უბრალოდ ნაკლებად ხალხმრავალი. იქ ტელეფონით საუბარი ყველას ესმის, და ცნობილ ადამიანს იქაც ცნობენ.

თუ პრივატულობა მნიშვნელოვანია, ორი გამოსავალია: VIP ტერმინალი, სადაც საერთო ზონაში საერთოდ არ შედიხართ, ან ცალკე ოთახი დარბაზის შიგნით. ორივე წინასწარ უნდა დაიჯავშნოს.

VIP ტერმინალით ფრენის ფაქტიც ნაკლებად ჩანს - საჯარო დარბაზში ფოტოს ვერავინ გადაგიღებთ. ეს ხშირად ამ ფორმატის არჩევის მთავარი მიზეზია.

ბარგი და დიდი ნივთები

ბიზნეს დარბაზი შემოწმების შემდეგაა, ამიტომ დიდი ჩემოდანი მანამდე უნდა ჩააბაროთ. დარბაზში მხოლოდ ხელბარგი შედის, და დიდი ნივთების შესანახი ადგილი იქ ჩვეულებრივ არ არის.

თუ ბევრი ბარგი გაქვთ, VIP ტერმინალი ამას თავად წყვეტს - ბარგს შესასვლელთან იღებენ და თქვენ ნაცვლად აბარებენ. ჩემოდნებით დარბაზებში სიარული აღარ გიწევთ.

სპეციალური ბარგი - თხილამურები, ველოსიპედი, მუსიკალური ინსტრუმენტი - ორივე შემთხვევაში ცალკე საკითხია. ავიაკომპანიის წესებს წინასწარ ვამოწმებთ, რომ ზომამ ან წონამ ადგილზე სიურპრიზი არ მოგიწყოთ.

სამი აეროპორტი - განსხვავებული არჩევანი

თბილისში არჩევანი ყველაზე ფართოა: ბიზნეს დარბაზი, VIP მომსახურება და ცალკე ოთახები. აქ ყველა ფორმატი ყველაზე სტაბილურად მუშაობს, რადგან ნაკადიც აქ ყველაზე დიდია.

ქუთაისსა და ბათუმში ტერმინალები უფრო პატარაა, და არჩევანიც შესაბამისად ვიწროა. ზოგი ფორმატი იქ შეიძლება მხოლოდ მოთხოვნით ან საერთოდ არ არსებობდეს.

ამიტომ ჯავშნისას ყოველთვის კონკრეტულ აეროპორტსა და კონკრეტულ საათზე ვლაპარაკობთ. ზოგადი დაპირება, რომ "VIP ყველგანაა", სიმართლე არ იქნებოდა.

როდის არ ღირს

თუ ლოდინი საათზე ნაკლებია, დარბაზი იშვიათად ამართლებს. სანამ იპოვით, შეხვალთ და მოეწყობით, ჩასხდომამდე ოცი წუთიღა დარჩება.

არ ღირს მაშინაც, როცა დარბაზი თქვენი კარიბჭიდან შორსაა და გზა მჭიდრო დროში დაბრუნებას მოითხოვს. ასეთ დროს კარიბჭესთან ახლოს კაფე უფრო მშვიდი არჩევანია.

და ბოლოს: თუ ბარათით წვდომა უკვე გაქვთ, დარბაზს ჩვენგან არ იყიდით - ამას თავად გეტყვით. ჩვენი საქმე ის არის, რაც მართლა გჭირდებათ.

სიჩუმე და სამუშაო

დარბაზში მუშაობა ადვილია: როზეტები, მაგიდები და სტაბილური ინტერნეტი. ფრენამდე წერილების დასრულება ან დოკუმენტის გადახედვა იქ ბევრად უფრო მოსახერხებელია, ვიდრე კარიბჭესთან მუხლებზე.

ვიდეოზარი კი სხვა საქმეა. საერთო დარბაზში ზარი სხვებს უშლის ხელს, და კონფიდენციალური საუბარი იქ არ შეიძლება. ამისთვის ცალკე ოთახი ან დარბაზის სატელეფონო კაბინა სჯობს, სადაც ის არსებობს.

თუ ფრენამდე მნიშვნელოვანი ზარი გაქვთ, ამას ჯავშნისას გვითხარით. დროსა და ადგილს ისე შევარჩევთ, რომ ზარის შუაში ჩასხდომა არ დაიწყოს.

რა გვჭირდება ჯავშნისთვის

სახელი პასპორტის მიხედვით, რეისის ნომერი, თარიღი და მგზავრების რაოდენობა, ბავშვების ასაკის ჩათვლით. VIP ტერმინალისთვის - პასპორტის მონაცემებიც, რადგან ფორმალობებს თქვენ ნაცვლად აფორმებენ.

თუ ლოიალობის პროგრამა ან პრემიუმ ბარათი გაქვთ, ესეც გვითხარით. ამით ვამოწმებთ, საჭიროა თუ არა ყიდვა საერთოდ.

დარბაზისთვის ჯავშანი 48 საათით ადრე სჭირდება, VIP ტერმინალისა და ცალკე ოთახისთვის - 72. ზაფხულსა და დღესასწაულებზე უფრო ადრე სჯობს, რადგან ადგილები შეზღუდულია.

ვინ შეიძლება შევიდეს დარბაზში

ბიზნეს დარბაზში მხოლოდ მგზავრი შედის, ჩასხდომის ტალონით. ის, ვინც გაცილებთ - ოჯახის წევრი, მეგობარი, კოლეგა - შემოწმების ზონაში ვერ გადის და, შესაბამისად, დარბაზშიც ვერ შემოგყვებათ.

ამიტომ, თუ დამშვიდობება გსურთ, ის შემოწმებამდე უნდა მოხდეს: კაფეში, გამგზავრების სართულზე. ამისთვის დამატებით ნახევარ საათს ვითვლით, რომ დამშვიდობება ჩქარობაში არ გადავიდეს.

VIP ტერმინალში წესი შეიძლება სხვა იყოს - ზოგან თანმხლებს ოთახში ლოდინის უფლება აქვს, სანამ მგზავრი გავა. ეს აეროპორტზეა დამოკიდებული, და ამას ჯავშნამდე ვაზუსტებთ.