თბილისი – სიონი- დუშეთი; ანუ მე, ოლიმპიელი სპორტსმენები და მწვრთნელები

ოთხშაბათია.. ჩემი დასვენების დღე. . . დასვენების, პირობითად, თორმე ისე, საქმეები დღეს რომ მაქვს მოსასწრები, ისე – იშვიათად. მიმართლებს-თქო, ხშირად ვამბობ, ახლაც ასეა, ორი ოლიმპიელი სპორტსმენის ინტერვიუ უნდა მოვამზადო ერთი ძალიან კარგი ჟურნალისთვის.  რედაქტორს...

აღმოაჩინე!

თიკომ, ჩემმა მოგზაურ_მეგობარმა კონკურსის შესახებ შემატყობინა და, აბა, შენ იციო! დავფიქრდი! ამ ფიქრს კარგა შორს გავყევი, რამდენი რამ მქონია გასახსენებელ_გასაზიარებელი, არადა, სულ რამდენიმე წელია, რც ჩემს გარდერობში ზურგჩანთა და სპორტული ფეხსაცმელი  გაჩნდა. ვცდილობ, არ...

გუდამაყარი.სულის სიმშვიდე

როდესაც პირველად დავადექი გუდამაყრის გზას,მასზე არაფერი ვიცოდი, სახელის გარდა.თუმცა ისეთი სახელწოდება ჰქონდა ნამდვილად ლამაზი და განსხვავებული ადგილი უნდა ყოფილიყო.ნებისმიერი ახალი ადგილის ნახვის მოლოდინი დიდი სიხარულით მავსებს.ვფიქრობდი იქ რა დამხვდებოდა,რას აღმოვაჩენდი,რა იქნებოდა ჩემთვის საინტერესო და...

მე ვიმოგზაურე პარიზში !

„ჩამოვჯექი“ …  ველოდები, როდის შემცირდება ჩემ წინ მგზავრთა რაოდენობა და ჩავაბარებ ბარგს, გავივლი რეგისტრაციას და მეორე სართულზე ავალ, მოლოდინის ზონაში. ეს დროც დადგა… ამასობაში, ერთი საათი გავიდა. ახლა ღამის 2 საათია და ჩემი ფრენა...

თეატრიდან რეალობაში

ხუთი წლის ვიყავი როცა ჩემმა მშობლებმა თეატრში  სპექტაკლ ‘’ვენეციელ  ვაჭარზე’’ წამიყვანეს და მას შემდგე ეს ქალაქი  და ყველაფერი რაც იტალიასთანაა დაკავშირებული ჩემი ინტერესის ობიექტი გახდა, წლების განმავლობაში ვოცნებობდი ამ ქვეყანაში მოგზაურობაზე  და ყველანაირ ინფორმაციას...

ზამთარია

ზამთარი მიყვარს–მეთქი რომ ვთქვა, არავინ დამიჯერებს. საკუთარ თავს თვითონაც არ დავუჯერებ. სითბოსა და მშვიდი ამინდის მოყვარული ვარ. მშვიდი წვიმაც მიყვარს და თოვლიც, ქარის გარეშე. ჰო, ზამთარი არ მიყვარს–მეთქი ვამბობ, მაგრამ აქვე იმასაც ვიტყვი რომ...

სულ სხვა ცხოვრება

17 დეკემბერია. დილის 7 საათი. ქალაქის ჰაერს ნაჩვევ ფილტვებს მთის ჟანგბადით ხარბად ვავსებთ, ვფხიზლდებით, არაგვის მეორე ნაპირზე გადავდივართ. წინ გვიდაქეა,  დაცარიელებული სოფელი – 3 ოჯახით, მხოლოდ 3 საკვამურბოლიანი  სახლით. სუსხია.. ავტომანქანის გაყინულ მინებზე გაურკვეველი,...

სიენა: სილამაზის ერთ-ერთი საზომი იტალიაში

თბილისიდან სტამბოლში. სტამბოლიდან რომში. რომიდან ტიბურტინაზე. ტიბურტინადან სიენაში. ახალ სახლში. ახალ ქალაქში. ახალ ფერებში. ახალ ხალხში. ახალ სახეებში. ოთახი ჩემს ჭკუაზე რომ  მოვაწყვე, გარეთ გავედი ტოსკანური ცხოვრების ნაწილი რომ გავმხდარიყავი. სიენა ტოსკანის ერთ-ერთი სილამაზეა....

ნამასტე

უკვე ხუთი წელი გავიდა მაგრამ თითქმის ყველა ფერად სიზმარში ისევ იქა ვარ….. განსაკუთრებით მაშინ, როცა აქაური ყოველდღიურობა გაუსაძლისი ხდება, ჩემი ქვეცნობიერი სასწრაფოდ ნეპალურ ზღაპარში მაბრუნებს – არასდროს ჩემს ცხოვრებაში არ მქონია თავისუფლებისა და ბედნიერების ასეთი...

საკითხავი ფურცლები

“დედამიწა არის წიგნი და ვინც ვერ მოგზაურობს კითხულობს მხოლოდ ერთ ფურცელს” (იოანე ზოსიმე) ეს სიტყვები რომ წავიკითხე მახსოვს უკვე “შეპყრობილი” ვიყავი მოგზაურობით და ამაყად ვთქვი, მთავარია კითხვა დაწყებული მაქვს და დასრულებით ალბათ, ღრმა სიბერეში...