იმედები და ოცნებები

ადვილი არ არის იყო დედა, მით უმეტეს მარტოხელა დედა და ასწავლო შვილს ცხოვრება,(მეც ბევრ რამეს ვსწავლობ) აჩვენო საოცარი სამყარო, გაუზიარო შენი გამოცდილება და შეაყვარო მოგზაურობა. მე, რა თქმა უნდა , იმაზეც ვოცნებობ, რომ ყველა...

ქუმელაურთა

კვირა დილა იყო, თლუმას შესახებ მაშინ არაფერი ვიცოდი. და ჯერ არც მურაკამის „ნადირობა ცხვარზე“ მქონდა წაკითხული. იმ დილას წარმოუდგენლად დიდ სიხარულს განვიცდიდი – საუკეთესო მეგობრებთან ერთად თუშეთის მთებისკენ მივდიოდი. რამდენიმე თვის შემდეგ მურაკამის ერთ...

სიზმრების კვალდაკვალ

ოცი წელი ვოცნებობდი ამ დღეზე, ოცი წელი არ მასვენებდა ერთი და იგივე სიზმრები. ამქვეყნად ყველაზე ბედნიერი და ამავდროულად უბედური ვარ: – დავძლიე შიში და სიზმრების გზის გასავლელად დავბრუნდი ჩემს ქალაქში რამდენიმე დღით, სტუმრის სტატუსით,...

nissibeach

შემთხვევით კუნძულზე

„მილანში ჩემს დას გადაღებები აქვს და დაბადების დღის გატარება იქ უწევს. ძალიან მინდა სიურპიზად ჩავაკითხო“, – მეუბნება ჩემი მეგობარი ივლისის ერთ საღამოს. წამო მერე, ერთად წავიდეთ-მეთქი და იმ მომენტიდან დავიწყეთ დაგეგმვა. მოვიფიქრეთ ყველაფერი, გავაკეთეთ...

Check In ხევსურეთი (პორტატიული სილამაზე)

ხევსურეთში პირველად 2001 წელს წავედი, ოქტომბრის ბოლო იყო და ბიოლოგიის ფაკულტეტის სტუდენტებთან ერთად საქველმოქმედო ტურივით გავაკეთეთ და შატილი, მუცო, ანატორი და ბოლოს არდოტის ხეობა ვნახეთ. ხევსურეთი სრულიად განსხვავებული და განსაკუთრებულია მრავალფეროვანი საქართველოსთვისაც კი, ჩემთვის...

ერთი ნახვით შეყვარების რეცეპტები

ხუთიოდე წლის წინ ერთ-ერთ ტურისტულ კომპანიას იდეა შევთავაზე, საქართველოს ნახვა მწერალთან ერთად, პროექტს ასეც ერქვა: „ნახე საქართველო მწერალთან ერთად!“ იმ რამდენიმე გასვლამ, რაც გვქონდა, არნახულად წარმატებულად ჩაიარა, მაგრამ ამ ტურნეების მთავარი ნაკლი ის იყო, რომ...

გასეირნება ამსტერდამში

როცა ამსტერდამში წასვლას დააპირებ შინ დატოვე სტერეოტიპებით სასვე ხურჯინი და საკუთარ თავს მიანდე ამ ქალაქზე წარმოდგენის შექმნა. წასაღებად კი კარგი განწყობა და პოზიტივი გაამზადე. ამსტერდამში წასვლა ჯერ კიდევ გერმანიაში ჩასვლამდე მქონდა გადაწყვეტილი, ამიტომ გერმანიაში...

ხდიდან ჯუთამდე – კავკასიონზე ციგაობით

მაშინ სულ რაღაც 13 წლის ვიყავი. დედას ახალი დაწყებული ჰქონდა ლაშქრობებში სიარული, ძალიან ბედნიერი და კმაყოფილი იყო.   არ მახსოვს – მე თვითონ მოვითხოვე თუ დედამ შემომთავაზა, მაგრამ ივლისის თვის ბოლოს თავისი ზურგჩანთასთან ერთად...

სიცოცხლის 6 კმ-ი სამოთხემდე

ყველაზე გენიალური ალბათ თავს დატეხილი უცაბედი ”მოგზაურობაა” ხოლმე, ხოდა მეც ზუსტად ასე დამატყდა თავს შემოთავაზება. საჭესთან ვზივარ , ტელეფონი რეკავს. ძლივს მოვიძიე მობილური და ვპასუხობ – მაროა. -მარ, ხვალე ჯუთაში წამომყვები? -საად? – ვკითხულობ...

ირანში რა მინდოდა? რა ვიცი, მინდოდა და წავედი…

„აბა ირანში რა გინდა ასე მაწანწალასავით, გამაგებინე?!“ რა ვიცი, მინდოდა და წავედი. მე და ჩემი ორი მეგობარი ავტოსტოპით დავადექით გზას. 8 იანვარი იყო სადახლოდან რომ გავედით სომხეთში და პირველად დავდგი ფეხი უცხო მიწაზე. პირველად...