მოგზაურობა მიყვარს, თუმცა…

მოგზაურობა ყველაზე მეტად მიყვარს. ადრენალინს მაშინ ვგრძნობ როდესაც უცხო ქალაქში ვხვდები, სადაც არ მეცნობა არცერთი ქუჩა, არ ვიცნობ არავის, დავხეტიალობ მარტო, არავისთვის არაფერს წარმოვადგენ, არავის არ აინტერესებს ვისი შვილი ვარ და რა სანაცნობო წრე...

ამსტერდამი-გავლილი და ისევ საოცნებო გზა…

ჩვენ მუდმივად ვმოგზაურობთ… ვირჩევთ მეგზურს, გზას, რომელიც ხან გავლილია, ხან გაუვლელი, ხშირად უგზოობა გვაწუხებს და გვაცარიელებს. საკუთარი სახლიდან და სახლისკენ გზას დაუსრულებლად გავდივართ, თუმცა მაინც ან ერთ ადგილას ვდგავართ, ან ახალ გზებს ვეძებთ, რათა...

მთავარია-წერტილი არ დასვა…

კომპიუტერში დისკი ჩავდე და , როგორც ეს თინეიჯერებს სჩვევიათ , ,,enter”-ს ისე თამამად დავაჭირე თითი , რომ კლავიში შემეცოდა… ეკრანზე ფერადი ქაღალდის ყუთი გამოჩნდა, იატაკზე დადებული , შორიახლო ათიოდე თვის ბავში ზის , ყუთისკენ...

გასცდე მოგზაურობას…

2013 “შენ რა არ მისმენ? რა დროს ამერიკა და ევროპაა”, “გაკვეთილს ნუ მიცდენ, არავის აინტერესებს შენი შეკითხვები თვითმფრინავის ბილეთის ფასზე, ეგ მე რავიცი”-სამწუხარო პასუხები ძირითადად ასეთ სახეს იღებდა იმ კითხვებზე, რომლებსაც უსასრულოდ ვუსვამდი სხვადასხვა...

ჯემალ სკრიპკა, იანგული ლაწირაკო

კუნძული კრეტა როგორც გერმანელებს სჩვევიათ ჩემმა ფრანკფურტელმა კოორდინატორმა იმდენ ხანს იფიქრა თემაზე, თუ რა რიცხვებში უნდა ამეღო შვებულება, რომ ჩემმა სულსწრაფმა ქართველმა მეგობრებმა ამდენ ჭოჭმანსა და განსჯას ვეღარ გაუძლეს და უჩემოდ გადაწყვიტეს ბედს სწვეოდნენ...

საამბობად

რომ გითხრათ, ბევრი მიმოგზაურია-თქო, მოგატყუებთ. არც საქართველოს საზღვრებს გავცდენილვარ და ვერც ხურჯინ-ხურჯინ გადმოგილაგებთ რომელიმე ქვეყნის ბილიკებაბურდულ ნასიზმრებივით ისტორიებს. რატომღაც არც მოგზაურობაზე ოცნებებში გამიტარებია ბავშვობა და ყოველ საღამოს ბალიშის აფუმფულების ჩვეულ რიტუალს თუ მოსდევდა ცისარტყელისფერ...

მე არ ვარ მოგზაური

ეს არ არის ისტორია ერთი მოგზაურობის შესახებ და არც მე ვარ მოგზაური. მატარებელი მძიმედ და უხმოდ მისრიალებდა ლიანდაგებზე, საღამო იყო და ფანჯარაში ჩამავალი მზისგან გავარდისფერებული ღრუბლელი ირეკლებოდა. ვცდილობდი, რაც შეიძლება მკაფიოდ დამემახსოვრებინა ხედი ფანჯრიდან....

პარიზის ცენტრში ქანდაკებამ ჩაიარა

ცხოვრება მაშინ იწყებს შენთან მშვიდი ტონით საუბარს, როდესაც ხვდები რომ უდიდესი ოცნების ასრულებასთან სულ რაღაც ერთი კარი გაშორებს. მგზავრებთან დასამშვიდობებლად გამოსული კაპიტნის ღიმილი, რამდენიმე კიბის საფეხური და უკვე ნანატრ მიწაზე ვდგავართ. ჯერ კიდევ არ...

გაზაფხულთან შეთამაშებული შემოდგომა აჭარაში

აჭარა იყო პირველი ტური, რომელიც ჩემთვის და მეგორბებისთვის დავგეგმე და იმდენად წარმატებული გამოდგა, მას შემდეგ მუდმივ ტურებს ვაწყობთ.   აჭარის ზემო ნახვა ყოველთვის მაინტერესებდა  და არ მომწონს , რომ ამ მხარეს მხოლოდ ბათუმით და ქობულეთით იცნობენ....

მეგობრები ორი ,,სამყაროდან’’…

ბავშვობის მოგონებაში ყველაზე დიდი ადგილი  ლურჯ მკვეთრ ცაზე ჩემთვის  უსასრულობისკენ  გაფრენილი თვითფრინავია, რომელსაც  რა თქმა უნდა, კონკრეტული დანიშნულება ჰქონდა. ყოველთვის ვიცოდი, რომ ერთხელ მეც ვიქნებოდი მისი მგზავრი. აი, მაშინ ,,დიდი გოგო’’, რომ ვიქნებოდი. თუმცა, ...